รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับนิยายดวงตะวัน

ถาม - ทำไมลายสิงห์ ใน “แหวนดอกไม้” ไม่มีโทรศัพท์มือถือ
ตอบ – เพราะตอนนั้น (ปี 2547) ขณะที่คนทั่วบ้านทั่วเมืองเขามีมือถือใช้กัน  แต่อิฉันยังไม่มีค่ะ  คือยังไม่เห็นความจำเป็นสักเท่าไร  อิฉันทำงานอยู่กับบ้าน วันๆ ไม่ได้ติดต่อคบหาใครมากนัก   เพื่อนฝูงและคนที่ติดต่อกิจธุระด้วยต่างก็มีเบอร์โทร.ที่บ้านแล้วทั้งนั้น  ก็เลยไม่เห็นความจำเป็น   จนกระทั่งวันหนึ่ง  อิฉันกลับบ้านดึก  อย่างที่เคยเล่าไปแล้ว บ้านอิฉันอยู่ในซอยเล็กๆ  รถเข้าลำบาก ต้องจอดรถไว้ที่อพาร์ตเม้นต์แห่งหนึ่งแล้วเดินเข้าซอยอีกที กลับดึกไม่ใช่ปัญหาค่ะ แต่ปัญหาวันนั้นคือฝนตกหนักมาก

อิฉันจอดรถไว้ใต้ถุนอพาร์ตเม้นต์แล้วเปิดท้ายรถหาร่ม แต่ใครหยิบร่มไปใช้ก็ไม่ทราบ ไม่มีเลยสักคัน ฝนยังตกหนัก ห้าทุ่มก็แล้ว ห้าทุ่มครึ่ง จนเที่ยงคืน  ฝนก็ยังไม่หยุดตก  อิฉันได้แต่นึกในใจว่าถ้ามีมือถือก็ดีสินะ จะได้โทร.บอกคนที่บ้านให้เอาร่มออกมารับ  ไม่อีกทีก็โทร.บอกเขาว่าไม่ต้องห่วง  มาถึงแล้ว รอฝนหยุดตกแล้วจะเดินกลับเข้าบ้านเอง

เที่ยงคืนครึ่งจะตีหนึ่งอยู่แล้ว  ฝนยังกระหน่ำ ไม่ลืมหูลืมตา อิฉันเริ่มกังวลว่าจะเอาไงดี  เผอิญมีผู้หญิงคนหนึ่งขับรถมาจอดใต้ถุนอพาร์ตเม้นต์และกำลังจะเดินขึ้นอพาร์ตเม้นต์ไป  พุทธิปัญญาก็พวยพุ่งอิฉันรีบถลาเข้าไป ทำหน้าตาน่าสงสารสุดฤทธิ์ แล้วบอกเธอว่ารบกวนขอใช้โทรศัพท์มือถือหน่อยได้ไหมคะ  จะโทร.หาที่บ้านให้ออกมารับ   เธอใจดีมาก  ส่งให้ทันที   ...อีกสิบนาทีต่อมา พ่ออิฉันก็ถือร่มคันโตเดินออกจากซอยมารับ

วันรุ่งขึ้น  อิฉันไปซื้อโทรศัพท์มือถือมาใช้ทันทีเลยค่ะ

ถาม - ทำไมไม่ค่อยเห็นมีตัวละครผู้หญิงตัวไหนทาเล็บ
ตอบ - เป็นอย่างเดียวในชีวิตที่ยังไม่เคยทำ  ไม่ได้แอนตี้อะไรนะคะ แต่ไม่เคยทำเท่านั้นเอง  

ถาม – “มหัศจรรย์แห่งรัก”เป็นนิยายเรื่องที่เท่าไร
ตอบ - เรื่องที่ ๓๐ แล้วค่ะ  (พื้นที่โฆษณา)    

ถาม - เด็กกับสัตว์  ดวงตะวันรักอะไรมากกว่ากัน
ตอบ - ดวงตะวันเป็นนางงามค่ะ  อิฉันรักเด็กมากกว่ารักสัตว์   ฉะนั้นใครที่ตามอ่านงานมาตลอดจะพบว่า  นกกระเต็น มดตะนอย มะปราง ส้มโอ แตงโม   มาก่อน คุกกี้ หนูแดง ส้มจี๊ด หนูเจิด เบ็ก โญ่ และเคร้าซ์  อันที่จริง  ถ้าไม่มีคนทัก คือบอกอแว่น เรื่องต่อไปอิฉันก็คงจะเป็นนางงามรักเด็กต่อไป  แต่ในเมื่อจ๋าขอ เอ๊ย บอกอแว่นขอ  บอกว่าขอตัวละครเลี้ยงสัตว์บ้าง  ...ได้เลย จัดให้ค่ะ

ถาม - รักเด็ก แล้วทำไมไม่เขียนให้พระเอกอายุน้อยกว่านางเอกบ้าง 
ตอบ - เพราะอิฉันไม่ชอบผู้ชาย“เด็ก”    ^^  

ถาม -  ดวงตะวันชอบเขียนเรื่องในวงการหนังสือ ?  
ตอบ - ใช่ค่ะ  ดูเหมือนยังไม่เคยบอกใครว่าความตั้งใจนั้นอยากจะเขียนถึงเรื่องราวในวงการหนังสือให้ครบทั้งหมดทุกส่วน   เท่าที่เคยเขียนไป ก็มีหลายๆเรื่องที่เขียนให้ตัวละครทำงานในวงการหนังสือ  เช่น แหวนเพชร จาก “แหวนดอกไม้” ทำนิตยสารแม่ๆลูกๆ   หรืออย่างใน “เรือนดอกรัก” ก็มีนิตยสารท่องเที่ยว  แต่สองเรื่องนั้นคงไม่นับเพราะแค่แตะๆ คือแค่เขียนให้เป็นอาชีพของตัวละครเท่านั้น  ไม่ได้เขียนถึงลักษณะงานนั้นๆ สักเท่าไร  แต่ที่ตั้งใจเลยก็มี “ความรักเจ้าขา” เรื่องนี้พูดถึงอาชีพนักเขียน บรรณาธิการ    ใน “รักร้อยพันใจ” พูดถึงสำนักพิมพ์   ส่วนเรื่องล่าสุดใน “มหัศจรรย์แห่งรัก” พูดถึงนิตยสาร   ...เรื่องในวงการหนังสือเรื่องต่อไปที่อยากเขียนถึง คือสำนักพิมพ์ สายส่ง และโรงพิมพ์ค่ะ 

ถาม - เท่าที่เคยเขียนมาอาชีพตัวละครที่ชอบมากที่สุดคืออาชีพอะไรจากเรื่องไหน  
ตอล - ชอบอาชีพของตระการตา จาก “คำรัก” ที่สุดค่ะ  เพราะประทับใจมาก ตอนสมัยทำงานสารคดี แล้วไปสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ที่ซ่อมเอกสารโบราณที่หอจดหมายเหตุแห่งชาติ   ได้เห็นหนังสือเก่าๆ เอกสารโบราณมากมาย   ...อันที่จริง อยากเขียนอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก  แต่อุ๊บอิ๊บไว้ก่อนค่ะ

ถาม - แล้วที่ไม่ชอบล่ะ มีไหม
ตอบ - ก็พวกอาชีพนักธุรกิจรวยมหาศาล  เขียนแล้วก็ขำๆตัวเอง อย่างคุณเคช คุณสรัล คุณแสนยากร  ...ไม่ทราบจะรวยกันไปถึงไหน ไม่เข้าใจเหมือนกัน

ถาม – แทบทุกเรื่องเลย  มักมีฉากหนึ่งเสมอๆ คือห้องทำงานกรุกระใส มองออกไปเห็นต้นไม้ต้นไร่
ตอบ -  นั่นเป็นห้องทำงานในฝัน เป็นความฝันอันยิ่งใหญ่ค่ะ  ...ซักวันจะมีให้ได้ คอยดู๊  To dream the impossible dream   , To fight the unbeatable foe , To bear with unbearable sorrow  , To run where the brave dare not go  ..ช่วงนี้กำลังอินละครเวทีสู่ฝันอันยิ่งใหญ่ค่ะ

ถาม - มีอาชีพอะไรไหมที่สนใจอยากเขียน
ตอบ - ล่าสุดนี่กำลังสนใจอาชีพนักออกแบบตกแต่งภายในค่ะ

ถาม - เรื่องที่เขียนเร็วที่สุด
ตอบ -  ถ้าไม่นับนิยายเล่มเล็ก  นิยายเรื่องที่ทำงานได้เร็วมากเรื่องหนึ่งก็คือ “รักที่ริมทะเลเมฆ” ค่ะ ถ้าจำไม่ผิด สถิติการเขียนน่าจะอยู่ที่ ๓ วัน ๘ ตอนอะไรทำนองนั้น   แต่ถ้าจะดูเรื่องที่เขียนรวดเดียวจบ และเขียนเสร็จเร็วที่สุด   ไม่แน่ใจค่ะว่าเรื่องไหนกันแน่  ...น่าจะเป็น “ผีเสื้อลายตะวัน” ไม่ก็  “ณ ที่ดาวพราวพร่างรัก”  ราวๆ ๒ เดือนเท่านั้น   (ปกติเขียนนิยาย ๑ เรื่อง ใช้เวลาประมาณ ๓ -๔ เดือนค่ะ)   

ถาม - แล้วเรื่องที่เขียนนานที่สุดล่ะ
ตอบ – “กลางทะเลใจ” ค่ะ  เรื่องนี้ที่เขียนนานไม่ใช่เพราะยาก  แต่เพราะเป็นการทดลองทำงานแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน  เนื่องจาก “กลางทะเลใจ” เป็นนิยายที่เขียนส่งนิตยสาร  เรื่องก่อนๆ มักเขียนแบบรวดเดียวจบ แต่เรื่องนี้ อยากทดลองดูว่าจะทำได้ไหม  ก็เลยเขียนส่งทีละ ๕ ตอน ๑๐ ตอน  “หญิงไทย” เป็นนิตยสารรายปักษ์ กว่าจะจบก็สองปีค่ะ  ...แต่หลังจากลองแล้วก็พบว่าไม่ชอบการทำงานแบบนี้เลย  หลังจากนั้นก็ไม่เคยทำงานแบบนี้อีกเลย  ถึงแม้จะเขียนลงนิตยสารก็จะเขียนรวดเดียวจบเรื่องค่ะ 

ถาม - เรื่องที่ยังไม่เคยเขียน
ตอบ – เรื่องผี   ยังไม่ทราบด้วยว่าจะเขียนเมื่อไร  อ้อ...แต่มีพล็อตสยองขวัญอยู่ ๑ เรื่องนะคะ 

 
ถาม – พล็อตกับธีมอะไรมาก่อนกัน 
ตอบ - ไม่แน่ค่ะ  บางทีคิดธีมได้ก่อน แล้วหาพล็อตใส่ทีหลัง  บางเรื่อง พล็อตมาก่อนแล้วถึงสอดแทรกธีมเข้าไป  แต่ส่วนใหญ่แล้ว...ธีมมาก่อนค่ะ    อิฉันสังเกตตัวเองมาหลายครั้งแล้ว ระยะหลังๆ มานี้   ถ้าธีมหนัก (นักเขียนคิดและเชื่อว่ามันหนักมันใหญ่โตมโหระทึก)  มักเขียนเป็นคอมเมอดี้ พล็อตเล็กๆ ไม่ซับซ้อน   แต่ถ้าธีมธรรมดาๆ มักเขียนสวิงสวาย  เพิ่มความซับซ้อนให้พล็อตเยอะๆ 

ถาม - จะเขียนนิยายชุดธิโมส์อีกหลายเรื่องไหม
ตอบ - ถ้าชะตาชีวิตไม่พลิกผันไปประกอบสัมมาอาชีพอื่น ก็คิดว่าคงหลายนะคะ

ถาม – มีตัวละครหมักดองบ้างไหม 
ตอบ – มีค่ะ  “เมืองแมนสรวง”   พี่ชายของแก้วรัดเกล้า ไง จำกันได้ไหมคะ  จริงๆ ตอนเขียน “แก้วรัดเกล้า” ก็คิดพล็อตและตั้งใจเอาไว้ว่าจะเขียนเรื่องของ “เมืองแมนสรวง” ด้วย แต่จำเนียรกาลผ่านไป  ก็พบว่ามีปัญหาใหญ่ ใหญ่มากอยู่ ๑ จุดที่ยังแก้ไม่ได้   เลยทิ้งเจ้าพี่หมักดองเอาไว้ในตุ่มในไหอย่างนั้น 
 
ถาม - ตัวละครที่อยากเขียนถึงมากที่สุด
ตอบ - “สวัสดี” จากนิยายเล่มเล็ก “หวานใจ” ค่ะ  มีพล็อตเรื่องให้แล้วด้วย  ถ้าปลายปี ไม่มีเรื่องอะไรมาแรงแซงโค้ง   ก็อาจจะกวักมือเรียกพี่ดีออกมาจากโกดังพระเอกหลังบ้านเสียที

ถาม - ตัวละครของดวงตะวันมักชอบดื่มกาแฟ มากกว่าชา
ตอบ - เพราะดวงตะวันชอบกาแฟมากกว่านี่นา ^^ 

ถาม - นางเอกส่วนใหญ่ชอบขับรถ แต่มีอยู่ ๒ คนที่ยังขึ้นรถเมล์
ตอบ - ใช่ค่ะ  เฌอมาลย์  กะ  หนูพุก   อ้อ...เร็วๆนี้ จะมีเพิ่มมาอีกหนึ่งคนค่ะ

ถาม - ทำไม “แผ่นดินหัวใจ” ไม่มี อบต.
ตอบ -  เขียนถึงพ่อกำนันไก่โต้งจ๋า  ก่อนยุค อบต. รุ่งเรืองค่ะ  ไม่งั้นคงยุ่งกว่านี้อีกเยอะ 

ถาม – เก็บข้อมูลอะไรไว้บ้าง
ตอบ – เยอะค่ะ หลายเรื่อง  แต่ที่เก็บไว้นานแล้ว นานจนลืม นานจนไม่กล้าหยิบมาเขียนถึงแล้ว  ก็มีเรื่องโอท็อปค่ะ จนเขาเลิกฮิตกันแล้วมั้งเนี่ย  ป่านนี้ยังไม่ได้เขียนถึงเสียที

ถาม - ชื่อเมลร์ ทูนาโม มาจากไหน
ตอบ - กำลังเขียน “รุ้งจันทร์ตะวันดาว” อยู่ นึกชื่อตัวละครหนุ่มใหญ่คนนี้ไม่ออก ให้ชื่ออะไรดีหว่า  เหลียวซ้ายมองขวา อ้อ...กำลังกินแซนด์วิชทูน่าอยู่ค่ะ  มาเล้ย...เมลร์ “ทูนา” โม  อิอิ

ถาม - ถามจริงๆ แอบเอาชื่อคนรู้จักมาตั้งเป็นชื่อตัวละครบ้างเปล่า 
ตอบ - มีบ้างค่ะ  ย่าละอองศรี จาก “แหวนดอกไม้”  เอามาจากชื่อเจ้าของร้านทำผมในซอยบ้านอิฉันเอง  ชื่ออำนวย จวงจันทร์ กับสมจิตร คนข้างบ้านค่ะ  (หวังว่าเขาคงไม่มาอ่านเจอหรอกนะ)   แม่ค้าขายข้าวแกงปากซอยบ้านอิฉันชื่อ  ชมพู  อิฉันแอบเติม “พวง” เข้าไป เลยได้เป็นนางเอก “รักร้อยพันใจ” เลย   ทองคำ เป็นชื่อพ่อค้าบะหมี่เกี๊ยว อยู่ตรงข้ามร้านคุณชมพู    ส่วนลุงช้าง + มดตะนอย นี่ เพื่อนพี่ชายอิฉันเองค่ะ เขาชื่อช้าง  มีลูกสาวชื่อมด แต่ที่เด็ดดวงก็คือ เพื่อนพี่ชายคนนี้เรียกภรรยาของเขา แม่ของน้องมดว่า “แม่มด” !   

ถาม - อะไรที่ตัวละครของดวงตะวันไม่ทำ
ตอบ - ร้องคาราโอเกะ  

ถาม - อะไรที่ตัวละครของดวงตะวันชอบทำ
ตอบ – แหงละ...เล่นกีฬาและออกกำลังกายไงคะ 

ถาม - ถามได้ไหมว่าอะไรใน “ความรักเจ้าขา” ที่เคยโดนมากับตัวบ้าง
ตอบ - ถามได้  แต่ไม่ตอบ

ถาม – “มหัศจรรย์แห่งรัก” ตลกหรือเปล่า ? เทียบกับ “ความรักเจ้าขา” อะไรฮากว่ากัน
ตอบ - ตอนเขียน  รู้สึกเมามันในการยิงมุกพอๆกันนะคะ  

ถาม – แถมไรอ่ะ
ตอบ – แถมของมหัศจรรย์ มีอยู่ในเรื่องด้วยละ

ถาม – บ้านพร้อมที่ดินของเจ้าคุณทวดพระเอกแน่ๆเลย
ตอบ – ทำไมรู้ล่ะ    กรกฎานี้มาตามข่าวคราวนะว่าจะขายของที่ลึกแถมหนังสือเมื่อไร

ถาม – คำถามคำตอบข้างบนนี้ ต้องวงเล็บ “พื้นที่โฆษณา” เอาไว้หรือเปล่า
ตอบ – ...ก็ดี

ถาม - เมื่อไรจะทำสำนักพิมพ์ดีบุ๊คส์
ตอบ - กำลังเก็บตังค์หยอดกระปุกอยู่ค่ะ 

ถาม – “เอลันตรา” เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร เล่าหน่อยสิ
ตอบ – ถามอะไรอย่างนั้น

ถาม – งั้นถามใหม่  เริ่มเขียนยัง ?
ตอบ – วันนี้ละค่ะ  เดี๋ยวเขียน “อรุณสวัสดิ์ ๑๖” เสร็จแล้วก็จะเริ่มประโยคแรกของ “เอลันตรา”แล้วละ

ถาม – จริงหรือ ?
ตอบ – ไม่จริง  เอ๊ย...จริงค่ะ